Ιδέες & Αναστοχασμοί
Πάρτε μέρος στην καμπάνια μας και βοηθήστε ανθρώπους που ακούν φωνές να συμμετάσχουν στο συνέδριο.
Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ
Η παρούσα ενότητα φιλοδοξεί να ανοίξει ένα διάλογο πάνω στα περιεχόμενα του συνεδρίου και τις θεματικές του. Φιλοδοξεί να γίνει ένας (διαδικτυακός) τόπος ανταλλαγής και αλληλεπίδρασης, όπου θα κατατίθενται σκέψεις, ιδέες και προβληματισμοί. Tο αρχικό κάλεσμα ήδη δίνει μια πρώτη οπτική. Η αμφισημία της κρίσης, το νόημα του ταξιδιού, η πολυσημία της ανάρρωσης αποτελούν πηγές για περαιτέρω προβληματισμό και αναζήτηση.
Σας καλούμε λοιπόν να αναστοχαστούμε πάνω στα περιεχόμενα του συνεδρίου. Περιμένουμε σκέψεις, ιδέες και προτάσεις, σχόλια και παρατηρήσεις. Μια ομάδα θα αναλάβει τη διαχείριση και μετάφραση του υλικού, έτσι ώστε να αναρτιέται στο σάιτ του συνεδρίου και να είναι προσβάσιμη σε όλους/ες. Ευελπιστούμε ένα μέρος των περιερχομένων του συνεδρίου να διαμορφωθούν μέσα από αυτή τη διαδικασία.Εδώ να διευκρινίσουμε ότι για την υποβολή πιο συγκεκριμένων προτάσεων για ανακοινώσεις, διαδραστικά εργαστήρια και κάθε άλλο εναλλακτικό μέσο παρουσίασης μπορείτε να αναζητήσετε πληροφορίες στην ενότητα υποβολή περιλήψεων της ιστοσελίδας.
Έχοντας ήδη μιλήσει για το ταξίδι του Οδυσσέα, για την κρίση και την ανάρρωση θέτουμε κάποιες πρώτες κατευθύνσεις στο ταξίδι που μόλις ξεκίνησε. Ας πλοηγηθούμε παρέα. Ιδέες, εικόνες, συναισθήματα και αφηγήσεις θα είναι ο αέρας που θα αξιοποιήσουμε. Όλα καλοδεχούμενα στη διεύθυνση: 2014HVideas@symvoli.gr
Σκέψεις | Ash Xyle
Γεια σας,
Πριν λίγο είδα στην ιστοσελίδα του συνεδρίου την ανάρτησή σας σχετικά με τον αναστοχασμό που ζητάτε πάνω στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο των Ανθρώπων που Ακούνε Φωνές. Θα ήθελα λοιπόν να μοιραστώ με την ομάδα σας μερικές σκέψεις:
Managing Paranoid Schizophrenia
Listen with Love
Μπορείτε επίσης να βρείτε όλες τις ηχητικές μου αναρτήσεις και να χρησιμοποιήσετε ό,τι θεωρείτε χρήσιμο για την πρωτοβουλία σας
Χαιρετισμούς
Ash Xyle
Πρώτοι Αναστοχασμοί | ziggy
Θέλοντας να συνεισφέρω σε αυτή την ενότητα με τους αναστοχασμούς θα ήθελα μοιραστώ μαζί σας μερικές σκέψεις γύρω από την κρίση και τα νοήματά της. Οι παρακάτω σκέψεις ξεκινάνε με αφορμή δικές μου εμπειρίες κρίσης, από την εμπειρία μου ως επαγγελματίας στο χώρο της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα και τις συναντήσεις μου με ανθρώπους που βιώσανε ή και βιώνουν τρομακτικές κρίσεις σε ψυχολογικό και υπαρξιακό επίπεδο και από την καθημερινότητά μου σε μια χώρα που ζει τις συνέπειες τεσσάρων χρόνων μιας πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης. Για να γίνω πιο σαφής θα έλεγα ότι τουλάχιστον σε ότι αφορά τις κρίσεις των αναφερόμενων ως ασθενών μου δεν μπορούσα να μη δω όλο και πιο καθαρά όσο περνάγανε τα χρόνια μια σύνδεση με δικές μου προσωπικές κρίσεις, θραύσματα αυτών να συνηχούν με δικά μου κομμάτια. Σε ένα άλλο επίπεδο μου είναι σαφές πλέον ότι από τη στιγμή που επέλεξα να ανοίξω την πόρτα μου και να καλωσορίσω όλες αυτές τις συνηχήσεις δεν μπορούσα να μη σκαλίσω και το κοινό τόπο κάτω από τις οποίες γεννιούνται: την απουσία ενός καλού φίλου όταν τον χρειάστηκα, την αδυναμία μου να εκφραστώ και την αδυναμία των άλλων για ενεργητική ακρόαση, τα στερεότυπα με τα οποία μεγάλωσα για το πώς θα πρέπει να φέρομαι σαν άντρας, σαν επαγγελματίας, σα σύντροφος σε μια σχέση κοκ. Μου ήταν αδύνατο να μη θυμηθώ τα δικά μου περάσματα από το αλκοόλ και από κάποια ψυχοτρόπα ως μια ‘ασπίδα’, ως μια προσπάθεια να τιθασεύσω δικές μου εσωτερικές ‘φωνές’. Ακούω για τέρατα και ανακαλώ τα δικά μου σκοτεινά πλάσματα που όσο τα γνωρίζω τόσο πιο τρυφερός γίνομαι μαζί τους αλλά δεν ξεχνώ ποτέ πόσο με ταλαιπώρησε η σχέση μαζί τους. Πολύ περισσότερο δεν μπορώ να μη γυρίσω το μάτι μου γύρω μου και να αγνοήσω τους υποψήφιους αυτόχειρες, τα πλήθη των ανέργων και εξαθλιωμένων, τους άστεγους και τοξικομανείς, εικόνες κοινές για μένα αλλά και για τους αναφερόμενους ως και ασθενείς μου. Δεν μπορώ να μη δω το κοινό νήμα που ενώνει τις μοίρες μας ως υποκείμενα που αν και έχουν βρεθεί σε διαφορετικές θέσεις μπορούν μέσα από τη σχέση που θα δημιουργήσουμε να χτίσουμε μια νέα ψυχολογία ενδυνάμωσης, αυτή που τόσο εύστοχα έχει ονομαστεί ‘ψυχολογία της αντίστασης’.
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Ένα προμελετημένο έγκλημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στη χώρο της Ψυχικής Υγείας, με την αδίστακτη εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών μέσω του μνημονίου, που οδηγούν με ραγδαίους ρυθμούς στην περαιτέρω κοινωνική απόρριψη/εξοστρακισμό των ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας, μέσα από την πλήρη και στοχευμένη απεξάρθρωση/διάλυση του συστήματος των δημόσιων υπηρεσιών και την αντικατάστασή τους από πλήρως ιδιωτικοποιημένες υπηρεσίες, κερδοσκοπικές και δήθεν «μη κερδοσκοπικές» (ΜΚΟ), όπου πρόσβαση θα έχουν μόνο όσοι θα μπορούν να πληρώσουν.
Το «σύμφωνο Λυκουρέντζου-Αντόρ», στο οποίο προβλέπεται το «κλείσιμο των ψυχιατρείων» (ΨΝΑ, Δρομοκαίτειο, ΨΝΘ) μέχρι το τέλος του 2015, είναι ακριβώς το σύμφωνο αυτής της ιδιωτικοποίησης, καθώς η δέσμευση για το fast track κλείσιμο των δημόσιων ψυχιατρείων «πληρώθηκε», από τη ΕΕ, με 105 εκ. ευρώ για την διάσωση των ΜΚΟ της ψυχικής υγείας για τρία χρόνια, έτσι ώστε να στηριχτεί η διαδικασία του κλεισίματος και ταυτόχρονα να δοθεί ο χρόνος στις ΜΚΟ για να βρουν (όσες από αυτές καταφέρουν να βρουν) τρόπους επιβίωσης και πηγές χρηματοδότησης, ώστε, από το 2016, να υποκαταστήσουν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των δημόσιων υπηρεσιών. Πηγές χρηματοδότησης μη κρατικές, πλέον, αλλά από τα ίδια τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας που λαμβάνουν τις υπηρεσίες τους Από αυτή την άποψη, δεν ήταν χωρίς αποτέλεσμα τα «πάνω-κάτω» τα ταξίδια στελεχών των κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων του Δικτύου ‘Αργώς’, από τους διαδρόμους του Υπουργείου στις Βρυξέλλες, μέχρις ότου επιτευχθεί το σύμφωνο.
Διαβάστε περισσότερα εδώ